Findest du den Frühling nicht

Findest du den Frühling nicht, erschaffst du ihn

Findest du den Frühling nicht, erschaffst du ihn.
Ja, du erschaffst ihn.

Jedesmal aufs Neue.

Immer lebendiger.

Immer tiefer durchtränkt.

Ja, du erschaffst ihn.

Mit all jenen Farben, die Harmonie bedeuten.

Und mit all jenen Worten, die von Neuanfang künden.

Ja, du erschaffst ihn.

Mit jenem Licht, welches dir das Paradies verheißt.

Und mit jenen Blumen, die nach Leben duften.

Ja, du erschaffst ihn.

Mit dem Aroma der unsterblichen Hoffnung.

Und mit jenem tiefen Glauben, welcher dich furchtlos macht.

Ja, so erschaffst du ihn.

Aus den reinsten Stoffen für deine Seele.

Und aus jenen mühelosen Stunden, die ewiglich Freude schenken.

Die dich in der Stille hören.

Und keiner Worte der Erklärung bedürfen.

Ja, du erschaffst ihn.

Aus den Träumen, dich dich mit Versprechen erfüllen.

Und aus jenen Lächeln, welche dir zeigen, wie du leben sollst.

Denn wenn du den Frühling nicht in dir trägst,
musst du lernen, ihn zu erschaffen.

Aus tiefster Dunkelheit hin zum strahlendsten Licht.

Lass ihn niemals gehen.

Denn je kraftvoller er einzieht,

Umso leichter vertreibt er die Winter aus deinem Herzen.

Liebe den Frühling.

Nicht nur wegen der hübschen und leichten Kleidung die du trägst.

Auch nicht wegen der tiefblauen Himmel, die er schenkt.

Sondern wegen der Kraft der Wiedergeburt, die dich leben lässt.

Wegen jenes sanften Windes, welcher deine Seele erfrischt.

Und jener Sonne, die dir Wärme schenkt.

Versehe ihn also mit Geschmack.

Mit jener Schwere und Süße, die nur der Eros schenken kann.

Und sorge dich nicht, wenn er plötzlich verschwindet oder gar nicht erst kommt.

Denn, findest du den Frühling nicht, erschaffst du ihn!

Odysseas Elytis, 1998 (Εκ του πλησίον)

Tην άνοιξη αν δεν την βρεις, την φτιάχνεις

Tην άνοιξη αν δεν την βρεις, την φτιάχνεις.

Ναι την φτιάχνεις.
Κάθε φορά από την αρχή.
Όλο και πιο ζωντανή.
Όλο και πιο ποτισμένη.

Ναι την φτιάχνεις.
Με εκείνα τα χρώματα που σημαίνουν αρμονία.
Και με εκείνες τις λέξεις που δηλώνουν αρχή.

Ναι την φτιάχνεις.
Με εκείνο το φως, που μπορεί να σου δώσει Παράδεισο.
Και με εκείνα τα λουλούδια που μυρίζουν ζωή.

Ναι την φτιάχνεις.
Με εκείνο το άρωμα της αθάνατης, Ελπίδας.
Και με εκείνη την Πίστη που θα σε κάνει να μην φοβηθείς.

Ναι την φτιάχνεις λοιπόν.
Με υλικά αγνά για την ψυχή σου.
Και με στιγμές απλές που χαρίζουν αιώνιες χαρές

Που σε ακούν στην σιωπή.
Και δεν έχουν ανάγκη τα λόγια για εξηγήσεις.

Ναι την φτιάχνεις.
Με εκείνα τα όνειρα που θα σε γεμίσουν υποσχέσεις.
Και με εκείνα τα χαμόγελα που θα σου δείξουν πως πρέπει να ζεις.

Διότι, αν δεν κουβαλάς την Άνοιξη μέσα σου, πρέπει να μάθεις να την χτίζεις.
Από το χειρότερο σκοτάδι στο πιο λαμπερό φως.

Μην την αφήσεις ποτέ να φύγει.
Διότι, όσο πιο δυνατά μπαίνει αυτή, τόσο πιο εύκολα διώχνει τους χειμώνες από την καρδιά σου.

Να την αγαπάς την Άνοιξη.
Όχι μόνο για τα όμορφα και τα ανάλαφρα ρούχα που φοράς.
Μήτε για τους καταγάλανους ουρανούς που σου δωρίζει.
Αλλά για την Αναγέννηση που σε κάνει να ζεις.

Εκείνον τον γλυκό αέρα που δροσίζει την ψυχή σου.
Και εκείνον τον ήλιο που σου χαρίζει ζεστασιά.

Να της δίνεις γεύση λοιπόν.
Σαν εκείνη την βαριά και γλυκιά, που μόνο ο Έρωτας μπορεί να δώσει.

Και μην στεναχωριέσαι αν ξαφνικά χαθεί ή απλά δεν σου έρθει.

Διότι, την Άνοιξη αν δεν την βρεις, την φτιάχνεις.

Οδυσσέας Ελύτης, 1998 (Εκ του πλησίον)

Findest du den Frühling nicht,

Erschaffst du ihn

Savina & Thomas Chamalidis

Findest du den Frühling nicht, erschaffst du ihn.Ja, du erschaffst ihn.

Jedesmal aufs Neue.

Immer lebendiger.

Immer tiefer durchtränkt.

Ja, du erschaffst ihn.

Mit all jenen Farben, die Harmonie bedeuten.

Und mit all jenen Worten, die von Neuanfang künden.

Ja, du erschaffst ihn.

Mit jenem Licht, welches dir das Paradies verheißt.

Und mit jenen Blumen, die nach Leben duften.

Ja, du erschaffst ihn.

Mit dem Aroma der unsterblichen Hoffnung.

Und mit jenem tiefen Glauben, welcher dich furchtlos macht.

Ja, so erschaffst du ihn.

Aus den reinsten Stoffen für deine Seele.

Und aus jenen mühelosen Stunden, die ewiglich Freude schenken.

Die dich in der Stille hören.

Und keiner Worte der Erklärung bedürfen.

Ja, du erschaffst ihn.

Aus den Träumen, dich dich mit Versprechen erfüllen.

Und aus jenen Lächeln, welche dir zeigen, wie du leben sollst.

Denn wenn du den Frühling nicht in dir trägst,musst du lernen, ihn zu erschaffen.

Aus tiefster Dunkelheit hin zum strahlendsten Licht.

Lass ihn niemals gehen.

Denn je kraftvoller er einzieht,

Umso leichter vertreibt er die Winter aus deinem Herzen.

Liebe den Frühling.

Nicht nur wegen der hübschen und leichten Kleidung die du trägst.

Auch nicht wegen der tiefblauen Himmel, die er schenkt.

Sondern wegen der Kraft der Wiedergeburt, die dich leben lässt.

Wegen jenes sanften Windes, welcher deine Seele erfrischt.

Und jener Sonne, die dir Wärme schenkt.

Versehe ihn also mit Geschmack.

Mit jener Schwere und Süße, die nur der Eros schenken kann.

Und sorge dich nicht, wenn er plötzlich verschwindet oder gar nicht erst kommt.

Denn, findest du den Frühling nicht, erschaffst du ihn!

Odysseas Elytis, 1998 (Εκ του πλησίον)

Tην άνοιξη αν δεν την βρεις, την φτιάχνεις.

Ναι την φτιάχνεις.Κάθε φορά από την αρχή.Όλο και πιο ζωντανή.Όλο και πιο ποτισμένη.

Ναι την φτιάχνεις.Με εκείνα τα χρώματα που σημαίνουν αρμονία.Και με εκείνες τις λέξεις που δηλώνουν αρχή.

Ναι την φτιάχνεις.Με εκείνο το φως, που μπορεί να σου δώσει Παράδεισο.Και με εκείνα τα λουλούδια που μυρίζουν ζωή.

Ναι την φτιάχνεις.Με εκείνο το άρωμα της αθάνατης, Ελπίδας.Και με εκείνη την Πίστη που θα σε κάνει να μην φοβηθείς.

Ναι την φτιάχνεις λοιπόν.Με υλικά αγνά για την ψυχή σου.Και με στιγμές απλές που χαρίζουν αιώνιες χαρές

Που σε ακούν στην σιωπή.Και δεν έχουν ανάγκη τα λόγια για εξηγήσεις.

Ναι την φτιάχνεις.Με εκείνα τα όνειρα που θα σε γεμίσουν υποσχέσεις.Και με εκείνα τα χαμόγελα που θα σου δείξουν πως πρέπει να ζεις.

Διότι, αν δεν κουβαλάς την Άνοιξη μέσα σου, πρέπει να μάθεις να την χτίζεις.Από το χειρότερο σκοτάδι στο πιο λαμπερό φως.

Μην την αφήσεις ποτέ να φύγει.Διότι, όσο πιο δυνατά μπαίνει αυτή, τόσο πιο εύκολα διώχνει τους χειμώνες από την καρδιά σου.

Εκείνον τον γλυκό αέρα που δροσίζει την ψυχή σου.Και εκείνον τον ήλιο που σου χαρίζει ζεστασιά.

Να της δίνεις γεύση λοιπόν.Σαν εκείνη την βαριά και γλυκιά, που μόνο ο Έρωτας μπορεί να δώσει.

Και μην στεναχωριέσαι αν ξαφνικά χαθεί ή απλά δεν σου έρθει.

Διότι, την Άνοιξη αν δεν την βρεις, την φτιάχνεις.

Οδυσσέας Ελύτης, 1998 (Εκ του πλησίον)

IMPRESSUM

DATENSCHUTZ

KONTAKT

Findest du den Frühling nicht, erschaffst du ihn.
Ja, du erschaffst ihn.

Denn wenn du den Frühling nicht in dir trägst,
musst du lernen, ihn zu erschaffen.

Ναι την φτιάχνεις.
Κάθε φορά από την αρχή.
Όλο και πιο ζωντανή.
Όλο και πιο ποτισμένη.

Ναι την φτιάχνεις.
Με εκείνα τα χρώματα που σημαίνουν αρμονία.
Και με εκείνες τις λέξεις που δηλώνουν αρχή.

Ναι την φτιάχνεις.
Με εκείνο το φως, που μπορεί να σου δώσει Παράδεισο.
Και με εκείνα τα λουλούδια που μυρίζουν ζωή.

Ναι την φτιάχνεις.
Με εκείνο το άρωμα της αθάνατης, Ελπίδας.
Και με εκείνη την Πίστη που θα σε κάνει να μην φοβηθείς.

Ναι την φτιάχνεις λοιπόν.
Με υλικά αγνά για την ψυχή σου.
Και με στιγμές απλές που χαρίζουν αιώνιες χαρές

Που σε ακούν στην σιωπή.
Και δεν έχουν ανάγκη τα λόγια για εξηγήσεις.

Ναι την φτιάχνεις.
Με εκείνα τα όνειρα που θα σε γεμίσουν υποσχέσεις.
Και με εκείνα τα χαμόγελα που θα σου δείξουν πως πρέπει να ζεις.

Διότι, αν δεν κουβαλάς την Άνοιξη μέσα σου, πρέπει να μάθεις να την χτίζεις.
Από το χειρότερο σκοτάδι στο πιο λαμπερό φως.

Μην την αφήσεις ποτέ να φύγει.
Διότι, όσο πιο δυνατά μπαίνει αυτή, τόσο πιο εύκολα διώχνει τους χειμώνες από την καρδιά σου.

Εκείνον τον γλυκό αέρα που δροσίζει την ψυχή σου.
Και εκείνον τον ήλιο που σου χαρίζει ζεστασιά.

Να της δίνεις γεύση λοιπόν.
Σαν εκείνη την βαριά και γλυκιά, που μόνο ο Έρωτας μπορεί να δώσει.